پایگاه اطلاع رسانی دعبل خزاعی - آخرين عناوين دین :: نسخه کامل http://deabel.org/vsna.mhnk9gc4m5k14.html Sat, 09 Jun 2018 15:40:05 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://deabel.org/skins/default/fa/ch01_newsfeed_logo.gif پایگاه اطلاع رسانی دعبل خزاعی http://deabel.org/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه اطلاع رسانی دعبل خزاعی آزاد است. Sat, 09 Jun 2018 15:40:05 GMT دین 60 هدف و مقصد مديحه http://deabel.org/vdcjvhet.uqe8izsffu.html     مداحان و ذاکران اهل‌بیت(ع) نقشی پررنگ در شاخص معرفت دینی در جامعه دارند. اکنون برای همة فعالان فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و حتی اقتصادی، نقش و پایگاه مداحان در عرصه‌های گوناگون امری شناخته‌شده است. امروز سلیقه‌ها و عقیده‌های مختلف و جناح‌های فکری گوناگون از توان گفتمان‌سازی جامعة مداحان و تأثیر نیروی جاذبه و دافعة آنها در بسیج و برایند نیروهای خود آگاه‌اند. بنابراین توجه به این آگاهی‌ها و تبعات آن، یا همان نقش مداحان و ذاکران اهل‌بیت(ع) در شاخص معرفت دینی موضوعی مهم است؛ مثلاً تغییرات شاخص معرفت دینی در جامعه از رهگذر مداحی در ساحت سلیقه‌ها و عقیده‌های مختلف، و تغییرات شاخص معرفت دینی در جامعه در نتیجة مجالس مذهبی و مداحی با انگیزه‌های گوناگون موضوعی است که باید دربارة آن فکر کنیم و تبعاتش را دریابیم.      حوزه‌ای با این همه تأثیرگذاری در جامعه، برای این‌که به آسیب‌هایی قالبی و محتوایی دچار نشود، نیازمند تدوین نظام معنایی، تدقیق واژگان، پالایش زبان، تولید فکر و تولید محتواست. از این منظر بازنگری و فهم چیستی، چگونگی و چرایی مداحی امری مهم تلقی می‌شود که باید مد نظر کارشناسان، استادان و دلسوزان در حوزه‌های مختلف فرهنگی و مذهبی در جامعه باشد.      واژه‌شناسی و پرداختن به ریشة واژه‌هایی نظیر «مداح»، «ذاکر»، «مادح»، «مداحی» و ... می‌تواند از گام‌های اولیه در این زمینه باشد. گاهی معنای مصطلح و اعتبار و وجهة بیرونی واژگان با معنای علمی و ریشه‌های تاریخی آنها متفاوت‌اند و در چنین مواردی، وحدت ظاهری لفظ و تفاوت باطنی معنا می‌تواند زمینه‌ساز سوءتفاهم‌ و بدفهمی شود؛ یا لااقل ممکن است مانع ادراک، تفهیم و تفهم کنه معانی و مفاهیم باشد. در نگاه نخست، این موضوع در ساحت ستایشگری اهل‌بیت رسول‌الله(ص) ممکن است نوعی تأکید ناسالم به نظر برسد؛ اما قطعاً این‌طور نیست؛ بلکه این امر می‌تواند به توصیف و ترویج منش اصیل و اثرگذار ستایشگری اهل‌بیت(ع) کمک کند.      پرداخت ضعیف، نمایشی و خالی از محتوا در حوزة مداحی و ذاکری اهل‌بیت(ع) لطمات زیادی به باورهای دینی مخاطبان مجالس مذهبی وارد می‌کند. این حوزه‌ای است که خلاء‌ها و خطاهای آن را باید رصد و مرتفع کرد. یکی از اسناد کاربردی و دقیق که به‌شکلی کارشناسانه به این موضوع پرداخته و می‌تواند نقطة عزیمت مناسبی برای تأمل در نهاد ستایشگری اهل‌بیت(ع) باشد، «مرام‌نامة ستایشگران و ذاکران اهل‌بیت(ع)» است. این مرام‌نامه در اسفندماه ۱۳۹۰ در اولین نشست علمی مداحان و ذاکران اهل‌بیت(ع) رونمایی شد. در این مرام‌نامه می‌خوانیم:   باسمه تعالي مرام‌نامة ستايشگران و ذاکران اهل‌‌بیت(ع)                                          کُونوا لَنا زَينا وَ لا تکونوا عَلَينا شَيناً    امام صادق(ع)         مرام‌نامة ستايشگري، عهدنامة ذاکران و مداحان اهل‌‌بيت(ع) است تا هدف و مقصد مديحه، هماره فرارو باشد و غفلت و انحراف از اين صراط مستقيم دامن‌گير نشود. مرام‌نامة ستايشگري و ذاکري معيار و شاخص رفتار مداحان و ذاکران و تعهد و التزام به ساحت ستودگان ـ اهل‌‌بيت(ع) ـ است.   ۱ـ ما ستايشگران و ذاکران، جلب رضا و قرب الهی، خشنودي اهل‌‌بيت(ع)، اخلاص در عمل و صدق در گفتار را مرکز و تکيه‌گاه ستايش و ذکر قرار مي‌دهيم. ۲ـ ما ستايشگران و ذاکران با اعتقاد به این‌که اهل‌‌بيت(ع) عزيزان بارگاه الهي و والاترين و محبوب‌ترين اسوه‌هاي عالم وجودند، متعهد مي‌شويم: اشعار فاخر، گفتار سنجیده، اجرای زیبا و رفتار شایسته را در مجالس و محافل منتسب به اين بزرگان به‌کار گیریم. ۳ـ ما ستایشگران و ذاکران، آشنايي و انس با قرآن، روايات، تاريخ و سيرة اهل‌‌بيت(ع)، ادعيه و زيارات و ارتقاي معرفت ديني را در مرکز توجه خویش قرار می‌دهیم. ۴ـ ما ستايشگران و ذاکران، التزام به ولایت فقیه و آرمان‌ها و ارزش‌های انقلاب اسلامی، بهره‌گیری از رهنمودهای مراجع عظام، ارتباط مستمر با روحانیت و احترام شايستة ايشان را وظيفة خود مي‌دانيم. ۵ـ ما ستایشگران و ذاکران مي‌کوشيم دانش خود در زمينة تاريخ و مقتل، شعر و ادبيات، صوت و لحن و آداب و اخلاق ذاکري و مداحي را افزايش داده و دستاوردها و تجربه‌هاي علمي و عملي خود را در اختيار ستايشگران دیگر قرار دهيم. ۶ـ ما ستایشگران و ذاکران با عنایت به رسالت خطیر ذاکری، خود را ملزم به رعایت اصول و اخلاق فردی و اجتماعی می‌دانیم. ۷ـ ما ستایشگران و ذاکران، احترام به پيشکسوتان و استادان را بر خود فرض و لازم می‌دانیم. ۸ـ ما ستايشگران و ذاکران خود را موظف مي‌دانيم که محفل و مجلس‌ ما آراسته به معارف و وعظ و اندرز‌هاي راه‌گشا و معرفت‌آفرين باشد. ۹ـ ما ستايشگران و ذاکران، از هر گونه غلو و تحريف و طرح مطالب شبهه‌انگیز در بيان مناقب و مصائب اهل‌‌بيت(ع) پرهيز می‌کنیم. ۱۰ـ ما ستايشگران و ذاکران اهل‌بيت(ع) در دريافت صله و هديه از بانیان مجالس، شأن اهل‌‌بيت(ع) و ستايشگري را رعايت مي‌کنيم. ۱۱ـ ما ستايشگران و ذاکران در حفظ وحدت مسلمين و احترام به آيين‌هاي توحيدي و رعایت خط قرمز‌هاي اعتقادي و مذهبی می‌کوشیم. ۱۲ـ ما ستايشگران و ذاکران، گرایش‌های سياسي و گروهي را محور و محتواي مجالس اهل‌‌بيت(ع) قرار نمي‌دهيم. ۱۳ـ ما ستايشگران و ذاکران خود را ملتزم به بصيرت‌يابي و بصيرت‌افزايي در مجالس جشن و سوگواري اهل‌بيت(ع) مي‌دانيم. ۱۴ـ ما ستایشگران و ذاکران، احترام و تکريم محبان اهل‌‌بيت(ع) را بر خود فرض و لازم می‌دانیم.            و پايان سخن اين فراز از زيارت جامعة کبيره است که:                                          «جَعَلَنى مِمَّنْ یَقْتَصُّ آثارَکُمْ وَیَسْلُکُ سَبیلَکُمْ» «خدايا، ما را  از آنان قرار ده، که زبان‌ گوياي معارف والاي اهل‌بيت و رهروي صادق راهشان باشيم.»                                 ]]> دین Tue, 22 May 2018 10:57:53 GMT http://deabel.org/vdcjvhet.uqe8izsffu.html ادب دعا و مناجات http://deabel.org/vdchzwnx.23nixdftt2.html     مناجات به معنای راز گفتن و گفت‌وگوی پنهانی با کسی است؛ به معنای راز و نیاز و نجوا کردن و هم‌چنین به این معنا که در مکان بلندی با شخصی به‌صورت راز خلوت کنی. مناجات گاهی دربردارندة توبه و بازگشت از گناه است و بر سخنانی، هم در قالب نظم و هم در قالب نثر به‌کار می‌رود؛ که برای رازگویی و عرض نیاز و حاجت به درگاه اله‌العالمین همراه با نیایش و سپاسگزاری از او استفاده می‌شود. در دعاها و اذکاری که در ماه مبارک رمضان خوانده می‌شود مناجات‌های زیبایی وجود دارند. وقت سحر بهترین زمان برای مناجات با خداوند است. هم‌چنین با استناد به آیاتی از قرآن کریم، از جمله آیة ۱۴۲ سورة اعراف دربارة مناجات حضرت موسی با خداوند در وادی طور، آیة ۶۴ سورة فرقان دربارة زمان عبادت پروردگار و آیة ۱۶ سورة سجده، شب‌هنگام زمانی مناسب برای تقرب به خداوند قلمداد شده است.    از آداب مناجات با خداوند تناسب واژگان و بیان صفات الهی با نیاز و درخواست مناجات‌کننده است؛ در این خصوص مناجات با الفاظی که خداوند به انسان‌ها تعلیم داده است، یا آنچه در مناجات‌های ائمة معصومین(ع) آمده است، پیشنهاد شده است. یکی از توصیه‌های خداوند به حضرت موسی(ع)، داشتن قلبی خاضع و خاشع هنگام مناجات است.    مناجات موجب پذیرش توبه، آمرزش گناهان و مصونیت از عذاب دوزخ می‌شود. به‌علاوه ایجاد روحیة اخلاص در نیایشگر، رقت قلب، صفای باطن و صلابت روحیه از آثاری است که در پی مناجات در انسان ایجاد می‌شود. در قرآن مناجات‌هایی از زبان پیامبران، فرشتگان و بندگان صالح بیان شده است که بیشتر با کلمة «ربنا» آغاز شده‌اند. داستان حضور موسی(ع) در کوه طور و چهل شب مناجات او با خداوند از مناجات‌های مشهور پیامبران در قرآن است. از این موارد می‌توان مناجات حضرت یونس(ع)، مناجات حضرت یوسف(ع)، مناجات حضرت ایراهیم (ع) در میانة آزمایش‌های الهی و مناجات‌های حضرت داوود(ع) را در زبور نام برد. آیات ۳۸، ۱۹۳ و ۱۹۴ سورة آل‌عمران نیز از جمله مناجات‌های معروف قرآن از زبان بندگان است. دعاهایی که از امامان شیعه به ما رسیده است، برخی به مناجات تعبیر شده‌اند. از مناجات‌های مشهور ائمه(ع) می‌توان به مناجات شعبانیه، مناجات حضرت علی(ع) در مسجد کوفه و مناجات‌های امام سجاد(ع) اشاره کرد.    فرق دعا با مناجات مربوط به حالات بنده در مقام صحبت با خداوند است؛ اگر موضوع راز و نیاز، اعتراف به گناهان یا شدت محبت باشد و حال شخص اقتضای صحبتی آرام و خصوصی داشته باشد، اصطلاح مناجات به‌کار می‌رود، ولی دعا به معنای ندا دادن، دعوت کردن و از کسی یاری خواستن به‌صورت علنی است.      دعا امری معنوی است که موجب تقویت نیرو و اراده، دوری از اضطراب و سبب احساس آرامش می‌شود. ایمان و اعتقاد قوی به شنود و پاسخ از سوی اله‌العالمین مهم‌ترین رکن دعاست. شخصی که دعا می‌کند معتقد است که خدایی قدرتمند از او حمایت می‌کند؛ پس با نیرویی درونی، بدون اضطراب و با امیدواری به دنبال طلب خود حرکت می‌کند. هیچ دعایی بدون اجابت نمی‌ماند. خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «ادعونی استجب لکم»؛ «مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم». البته مصلحت نیایشگر در اجابت شرط دانسته شده است. با این وجود هیچ دعایی بی‌اثر نیست؛ بلکه يادآورى خدا و توجه به درگاهش و استمداد از ذات كبريایي‌اش سبب قرب است و اين اثری پيوسته است.    دعا به جهت آن‌که دارای روح تواضع و ایمان است از بالاترین انواع عبادات محسوب می‌شود. در روایت است که خدای تعالی به کسی که صلاحش را نمی‌داند و دعا می‌کند چندین برابر در آخرت عطا می‌کند؛ طوری که وقتی در آخرت ثواب آن را می‌بیند آرزو می‌کند، ای کاش هرگز دعایی از وی در دنیا به اجابت نمی‌رسید.      ادب دعا خواستن خالصانه یعنی عمیق و متواضع بودن در طلب و اعتقاد داشتن به توانایی معبود در اجابت است. نیایشگر با رعایت آداب دعا توجه و عنایت خاص پروردگار را نصیب خود می‌کند. یکی از بهترین راه‌ها برای اجابت، دعای خیر دیگران مخصوصاً پدر و مادر است. هم‌چنین بهتر است دعا در مکان‌های شریف مثل مساجد و حرم‌های متبرکه و در اوقات شریفه مثل ایام ماه مبارک رمضان و پس از نماز باشد. ماه مبارك رمضان فرصت مناسبی است که با دعا و مناجات، ضمن تقرب به بارگاه الهی سرنوشتی پاکیزه برای خود درخواست کنیم. خواندن دعاهايى چون دعاى «افتتاح» و «ابوحمزة ثمالى» در این ماه بسیار سفارش شده است.    همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، دعاها و مناجات‌های بسیاری، هم به‌شکل منثور و هم به‌شکل منظوم وجود دارند که ذکر و خواندن آنها روح نیایشگر را جلا می‌دهد. برای حسن ختام این مختصر، چند مناجات منظوم خالی از لطف نخواهد بود: ۱ـ ای بی‌نشان من نشان از که جویمت ای بی‌نشان من نشان از که جویمت؟ گم گشت در تو هر دو جهان از که جویمت؟ پیدا بسی بجستمت اما نیافتم اکنون مرا بگو که نهان از که جویمت؟ چون در رهت یقین و گمانی همی رود ای برتر از یقین و گمان از که جویمت؟ در جست‌وجوی تو دلم از پرده اوفتاد ای در درون پردة جان از که جویمت؟ پیدا بسی بجستمت اما نیافتم اکنون مرا بگو که نهان از که جویمت ۲ـ آتش عشق تو در جان خوشتر است آتش عشق تو در جان خوش‌تر است جان ز عشقت آتش‌افشان خوش‌تر است هرکه خورد از جام عشقت قطره‌ای تا قیامت مست و حیران خوش‌تر است درد بر من ریز و درمانم مکن زان‌که درد تو ز درمان خوش‌تر است تا تو پیدا آمدی پنهان شدم زان‌که با معشوق پنهان خوش‌تر است ۳ـ چه خوش باشم که دلدارم تو باشی چه خوش باشم که دلدارم تو باشی ندیم و مونس و یارم تو باشی دل پردرد را درمان تو سازی شفای جان بیمارم تو باشی اگرچه سخت و دشوار است کارم شود آسان چو در کارم تو باشی همی نالم چو بلبل در سحرگاه به بوی آن‌که گلزارم تو باشی اگر نام تو گویم ور نگویم مراد جمله گفتارم تو باشی ۴ـ ای در درون جانم و جان از تو بی‌خبر ای در درون جانم و جان از تو بی‌خبر وز تو جهان پر است و جهان از تو بی‌خبر نقش تو در خیال و خیال از تو بی‌نصیب نام تو بر زبان و زبان از تو بی‌خبر از تو خبر به نام و نشان است خلق را وآن‌گه همه به نام و نشان از تو بی‌خبر جویندگان جوهر دریای کنه تو در وادی یقین و گمان از تو بی‌خبر شرح و بیان تو چه کنم زان‌که تا ابد؟ شرح از تو عاجز است و بیان از تو بی‌خبر ۵ـ جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد جانا حدیث حسنت در داستان نگنجد رمزی ز راه عشقت در صد زبان نگنجد سودای زلف و خالت در هر خیال ناید اندیشة وصالت جز در گمان نگنجد هرگز نشان ندارد از کوی تو کسی را زیرا که راه کویت اندر نشان نگنجد اندر ضمیر دل‌ها گنجی نهان نهادی کز دل اگر برآید بر آسمان نگنجد   ]]> دین Sat, 19 May 2018 11:43:02 GMT http://deabel.org/vdchzwnx.23nixdftt2.html دعا مغز عبادت است http://deabel.org/vdcgzy9w.ak9xw4prra.html آشنایی با زبان و ادبیات عربی    مداحان در شعر، سخن، دعا، مقاتل و کتب مربوطه با لغات و عباراتی مواجه می‌شوند که از زبان عربی وارد شده است. در این شرایط اگر مداح با زبان عربی آشنا نباشد قادر به درک کلمه یا جمله نبوده و نمی‌تواند آن را صحیح تلفظ کند؛ بنابراین لازم است مداح با قواعد، ترجمه و مقداری صرف و نحو آشنا باشد تا بداند کجا ابوالفضل(ع) و کجا اباالفضل(ع) بگوید یا فرق کَ و کِ السلام علیک را بداند؛ چون اگر اعراب را رعایت نکند در معانی تغییر و اختلاف فاحش پیش می‌آید؛ پس شایسته است که مداح مختصری علم صرف و نحو و ترجمة عربی را فرا بگیرد.   آشنایی با قواعد قرائت قرآن    بعضی مداحان، روخوانی قرآن کریم را غلط می‌خوانند؛ در حالی که هزاران بیت شعر حفظ هستند. این مداحان دورة ترجمة تحت‌اللفظی و تفسیر قرآن را سپری نکرده‌اند و قرآن را با آهنگ و صوت و لحن مرثیه و مداحی می‌خوانند. در جایی که لازم نیست وقف کرده یا مد می‌دهند. بعضی مداحان اهمیت مداحی، شعر و مرثیه را بیشتر از قرائت قرآن کریم به‌ویژه در مجلس ختم می‌دانند. مداح و شاعر لازم است که بیشتر از شعر و مرثیه به قرآن کریم اهمیت داده و فراگرفتن آن را در اولویت قرار دهند تا آیات قرآن را با قواعد مربوط به آن بخوانند.   رعایت آداب ادعیه و زیارت    دعاخوانی و زیارت‌خوانی یکی از جذاب‌ترین و پُرمحتواترین برنامه‌های ذاکرین است. آنچه مهم است تا در این حوزه به آن پرداخته شود آداب و وظایف دعاخوانان است. بسیار مشاهده می‌شود که مداحان در مجالس گوناگون، دعا و زیارات را طوطی‌وار و گاهی غلط می‌خوانند و در اواسط دعا به ذکر مصیبت و خواندن شعرهای طولانی می‌پردازند.      دعاخوانان و زیارت‌خوانان لازم است آداب و نکاتی را رعایت کنند:    ۱ـ سپری کردن دورة ادعیه و زیارات از لحاظ مرورخوانی و صحیح‌خوانی الفاظ و عبارات و آشنایی با معانی و تفسیر آنها.    ۲ـ حضور در جلسات دعا و زیارت‌خوانی که توسط افراد مجرب، باسواد و اهل ذوق اداره می‌شود تا از محضر آنان بهره‌مند شوند.    ۳ـ هرگز دعا را با حالت فریاد نخوانید، دعا باید با حالت تضرع و زاری و جذاب خوانده شود. هنگام دعا خواندن ادب کلام و فرازهای دعا را رعایت کنید؛ چون از معصومین(ع) رسیده است.    ۴ـ کلمات و جملات ادعیه و زیارات را اضافه یا حذف نکنید، به سلیقة خود در معانی آنها تغییری ایجاد نکنید و دعا را طبق دستور داده شده قرائت کنید؛ چون در غیر این صورت دعا، مورد پذیرش قرار نمی‌گیرد. فرمودند: «الدعا مخ العباده»؛ «دعا مغز عبادت است.»      بعضی عرفا دعا را به گنج تشبیه می‌کنند. اگر گفته شده جمله‌ای را سه بار بگویید، کمتر یا بیشتر نشود؛ مثل این است که به فردی بگوییم وقتی از درب خانه وارد می‌شوی سه قدم بردار زیر پایت گنج است و آن فرد بگوید من حال پیدا کرده‌ام می‌خواهم ده قدم بردارم یقیناً بر گنج مقصود نخواهد رسید؛ بنابراین در تکرار و تعداد اذکار اسراری است که بر اهل ظاهر پوشیده است. ادله و مستندات زیادی داریم که نباید به گفتار معصومین(ع) اضافه یا کم کنیم.      ۵ـ دعا باید به حدی خوانده شود که شنونده امکان پذیرفتن و شنیدن آن را دارا باشد. لازم نیست دعا تا انتها خوانده شود؛ بلکه باید درک کرد چه گفته می‌شود و چه می‌خوانیم. در این‌صورت تأثیر دعا بیشتر خواهد بود؛ مثلاً اگر در دعای کمیل خوانده می‌شود: «اللهم اغفرلی الذنوب التی تغیر النعم» «خدایا ببخش آن گناهانی که نعمت‌ها را بر ما تغییر می‌دهد». با شکل جالب و آهنگ مناسب توضیح داده شود که چه گناهانی نعمت‌ها را تغییر می‌دهد.      به فرموده امام سجاد(ع) گناهانی که نعمت‌ها را تغییر می‌دهد عبارت‌اند از:    ۱ـ ستم بر مردم    ۲ـ دوری از عادات خیر    ۳ـ بی‌اعتنایی به معروف    ۴ـ کفر نعمت و ناسپاسی    ۵ـ ترک شکرگزاری      ۶ـ در مجالسی که دعا خوانده می‌شود باید روح و روان، سطحِ فکر و فرهنگ و سواد، موقعیتِ غم، شادی و خستگی شنونده مد نظر قرار گیرد؛ مثلاً در مجلس ترحیم و یادبود، بانی مجلس بر دعاخوانی اصرار دارد؛ بنابراین صلاح نیست این مجلس با پند، شعر و روضه اداره شود.      ۷ـ اهمیت و جایگاه دعا را بیشتر از جایگاه سخنرانی و مداحی بدانید؛ زیرا قرآن کریم می‌فرماید: «اگر دعاهای شما نبود به شما اعتنا نمی‌کردیم.» دعاخوانی نباید تحت‌الشعاع برنامه‌های دیگر قرار گیرد؛ مثلاً افراد باید منتظر سخنرانی یا مداحی باشند و زمان خواندن دعا و زیارت در مجلس حاضر نشوند مخصوصاً در هیئت‌ها.   ]]> دین Sat, 19 May 2018 08:08:04 GMT http://deabel.org/vdcgzy9w.ak9xw4prra.html ماه میهمانی خدا http://deabel.org/vdcip3ap.t1arr2bcct.html خطبة شعبانیة پیامبر اکرم(ص) اى مردم! ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوى شما رو کرده است. ماهى که نزد خدا، بهترین ماه‌هاست و روزهایش بهترین روزها و شب‌هایش بهترین شب‌ها و ساعت‌هایش بهترین ساعت‌هاست. ماهى که در آن شما را به مهمانى خدا دعوت کرده‌اند و شما در آن از اهل کرامت خدا شده‌اید. نفس‌هاى شما در آن ثواب تسبیح و ذکر خدا و خواب شما ثواب عبادت دارد. اعمال شما در آن پذیرفته است و دعاهاى شما مستجاب. پس، از پروردگار خویش با نیت‌هاى راستین و دل‌هاى پاک، بخواهید که توفیق روزة این ماه و تلاوت قرآن در آن را به شما عنایت فرماید.   پس شقى و بدبخت، آن کسى است که در این ماه بزرگ، از آمرزش خدا بى‌بهره شود. در این ماه با گرسنگى و تشنگى خود، گرسنگى و تشنگى روز قیامت را بیاد آورید. به فقیران و درماندگان کمک و یاری کنید. به پیران و کهنسالان احترام و به کودکانتان ملاطفت و مهربانى نموده و با خویشاوندان رفت و آمد داشته باشید.   زبان خود را از گفتار ناشایست نگاه دارید. دیدگان خود را از دیدن ناروا و حرام بپوشانید و گوش‌هاى خود را از شنیدن آنچه نادرست است، باز دارید. با یتیمان مردم مهربانى کنید تا بعد از شما با یتیمان شما مهربانى کنند. از گناهان خود به سوى خدا توبه و بازگشت کنید.   در اوقات نماز، دست‌هاى خود را به دعا بردارید، زیرا که وقت نماز بهترین ساعت‌هاست و در این اوقات، حق تعالى با رحمت، به بندگانش مى‌نگرد و اگر با او مناجات کنند، پاسخ‌شان دهد و چنان‌چه او را ندا کنند لبیک‌شان گوید و اگر از او بخواهند عطا کند و چون او را بخوانند مستجابشان گرداند.   اى مردم! جان‌هایتان در گرو اعمال شماست. پس با طلب آمرزش از خدا، آنها را از گرو، خارج کنید. پشت شما از بار گناهان سنگین است، پس با طولانی کردن سجده‌ها، آن را سبک گردانید و بدانید که حق تعالى به عزت خود سوگند یاد کرده است که نمازگزاران و سجده‌کنندگان در این ماه را عذاب نکند و در روز قیامت آنها را از آتش دوزخ در امان دارد.     اى مردم! هرکه از شما روزه‌دار مؤمنى را در این ماه افطار دهد، نزد خدا پاداش بنده آزاد کردن و آمرزش گناهان گذشته‌اش را خواهد داشت.   برخى از اصحاب گفتند: یا رسول الله! همة ما قادر به انجام آن نیستیم. حضرت فرمود: با افطار دادن روزه‌داران، از آتش جهنم بپرهیزید، اگرچه به نصف دانة خرما و یا به یک جرعه آب باشد.   اى مردم! هرکس اخلاق خود را در این ماه نیکو کند، از صراط، آسان بگذرد، آن روز که قدم‌ها، بر آن بلغزد. هرکس در این ماه کارهاى غلامان و مستخدمان خود را سبک گرداند، خدا در قیامت حساب او را آسان کند. هرکس در این ماه از آزار رساندن به مردم خوددارى کند، حق تعالى، روز قیامت، خشم خود را از او بازدارد. هرکس در این ماه یتیم بى‌پدرى را گرامى دارد، خدا او را در قیامت عزیز گرداند.   هرکس در این ماه صلة رحم کند و با خویشان بپیوندد، خدا او را در قیامت به رحمت خود واصل گرداند و هرکس در این ماه رابطه‌اش را با خویشان خود قطع کند، خداوند در قیامت رحمت خود را از او دریغ نماید. هرکس در این ماه نماز مستحبى بپا دارد، خداوند او را از آتش جهنم برهاند و کسى که نماز واجبى بجا آورد، خداوند ثواب هفتاد نماز واجب در ماه‌هاى دیگر را به او عطا کند.   هر کس در این ماه بسیار بر من صلوات فرستد، خداوند کفة سبک اعمال او را سنگین گرداند. و هر کس که در این ماه یک آیه از قرآن تلاوت کند، ثواب کسى را دارد که در ماه‌هاى دیگر قرآن را ختم کرده باشد.   اى مردم! درهاى بهشت در این ماه گشوده است، از پروردگار خود بخواهید که آنها را بر روى شما نبندد. و درهاى جهنم در این ماه بسته است، از خدا بخواهید که آنها را بر روى شما نگشاید. شیاطین در این ماه در غل و زنجیرند. از خدا بخواهید که آنها را بر شما مسلط نگرداند.   على علیه‌السلام مى‌فرماید: در این حال از جا برخاسته و عرض کردم، اى پیامبر خدا! برترین اعمال در این ماه چیست؟ حضرت فرمود: اى ابا الحسن! برترین اعمال در این ماه پرهیز از محرمات است.   ]]> دین Wed, 16 May 2018 10:51:00 GMT http://deabel.org/vdcip3ap.t1arr2bcct.html ضرورت آموختن در ستایشگری و ذاکری http://deabel.org/vdcc04q1.2bqie8laa2.html    استاد حاج ‌عباس عنقا از پیرغلامان حسینی و پیشکسوتان ستایشگری اهل‌بیت(ع) است. ایشان متولد سال 1329ش. در تهران و آشنا به دستگاه‌های موسیقی ایرانی است. استاد عنقا با زمزمه‌های مذهبی از طفولیت آشنا و از سنین کم در این عرصه فعال شده، ایشان اصلی‌ترین دوره‌های آموزشی را در محضر استاد «کمال حسینی» گذرانده است. حاج‌ عباس عنقا می‌گوید: «در قدیم جلساتی مستمر با مداحان و شاعران در تهران داشتیم و در آن جلسات،  هر شخص آثار و مکشوفات جدید خود را در جمع، عرضه و تبادل می‌کرد. در برخی موارد تا اصفهان خدمت آقای رجای اصفهانی (شاعر معاصر و دوست مرحوم صغیر) و گاهی تا کاشان به محضر آقای اخباری می‌رفتیم و به تبادل اطلاعات می‌پرداختیم.» استاد عنقا ویژگی یک مداح را در درجة اول صدای خوب، بعد از آن دوره دیدن و اخلاص می‌داند. در ادامه گفت‌وگوی «دعبل» با ایشان را بخوانید.   دعبل: آقای عنقا از چه سالی و چگونه وارد عرصة مداحی شدید؟    دوم دبستان بودم که به دلیل علاقه به دستگاه امام حسین(ع)، پرچم سیاهی را با چوب پشه‌بندی‌ای که داشتیم، درست کردم و با صابون خیاطی پدرم روی آن «یاحسین» نوشتم و در عزاداری شرکت کردم. آشنایی و شروع کارم با انجمن‌های ادبی به ویژه «انجمن کمال» زیر نظر استاد کمال حسینی و «انجمن نغمه‌سرایان» در محضر بنیانگذار آن استاد محمدعلی مردانی از 13 سالگی آغاز شد.   دعبل: شیوه‌های آموزش این دو استاد چگونه بود؟    آقای کمال حسینی از شاگردان می‌خواست در جلسة بعد، یکی از «علی‌اکبر» بخواند، دیگری «امام حسین» بعدی «حضرت عباس» و ... که تکرار این روضه‌ها در دوره‌های مختلف موجب یادگیری و تبادل مطالب می‌شد و در جلسات بعدی با خاموش کردن چراغ‌ها ابتدا خودشان و سپس بچه‌ها می‌خواندند. آغاز آموزش ایشان به تبعیت از عارف قزوینی و طبق الفبای مداحی، با نوحه‌خوانی بود. این کار موجب ملکه شدن الحان پیشینیان در ذهن هنرآموزان و خودرو و دیمی بار نیامدن آنها می‌شد. خود عارف هم در کتابش به آغاز کار خود با نوحه‌خوانی و نوحه‌سرایی اشاره نموده که بعدها تبدیل به سرود شد.   دعبل: بعد از نوحه‌خوانی چه مطالبی آموخته می‌شد؟    مداحی، مرثیه‌خوانی، مدیحه‌سرایی، غزل، قصیده، رباعی و ... .   دعبل: اصلی‌ترین نکات سفارشی ایشان دربارة خواندن در مجالس چه‌ بود؟    گرمی صدای مداح و روضه‌خوان، اتصال سیم، اخلاص و توجه به حضرت سیدالشهدا(ع).   دعبل: شما خواندن کدام مقاتل را به خوانندگان پیشنهاد می‌کنید؟    مقتل زیاد هست؛ ولی مقتلی که جای بحث و گفت‌وگو ندارد، منتهی‌الآمال است. منتهی‌الآمال بسیار ساده و روان است و باعث زیر سؤال بردن هم، نمی‌شود.   دعبل: استادان شما در مورد نوع و مکان تمرین و گرم کردن صدا و خواندن هم نکاتی می‌گفتند؟    خیر، همان کلاس‌ها نوع و مکان تمرین را مشخص می‌کرد؛ ولی اصرار ایشان بر گوش دادن به صدای پیش‌کسوتانی بود که در گوشة بازارها می‌خواندند. همین امر برای من موجب یادگیری تمام دستگاه‌ها شد.   دعبل: یعنی شما تمام دستگاه‌ها را می‌شناسید؟    بله؛ البته من در محضر استادی به نام آقای فارسی که از دوستان مرحوم ذبیحی بودند نیز شاگردی کرده‌ام.   دعبل: غیر از این موارد از چه منابع صوتی استفاده می‌کردید؟    بیشتر کارهای آقای شجریان را گوش می‌کنم.   دعبل: نظرتان دربارة سبک‌های جدید نوحه‌خوانی‌ چیست؟    در این مورد حرفی ندارم. پدربزرگم می‌گفت در پای قبر امام حسین(ع) قبری‌ است که عکس دایره‌ای بر آن کشیده شده و صاحبش فردی بود که عصرهای عاشورا دایره می‌نواخت و می‌گفت: « حسین‌جان، حسین‌جان» و خدام در خواب امام را دیدند که فرمودند، این مطرب ما را بیاورید، پای قبر من دفن کنید. به هرحال در صلاحیت من نیست این جواب را بدهم؛ چرا که خود امام آن قدر کریم هستند که فکر کنم همه را قبول کنند.   دعبل: نظر شما در مورد کلاس‌هایی که برای آموزش مداحان برگزار می‌شود چیست؟    به قول یکی از دوستان «هرآن‌کسی که به زندان برود یوسف نمی‌شود». شاید تمام این دوره‌ها نتواند به اندازة انگشتان یک دست، مداح با سطح بالا تربیت کند.   دعبل: لطفاً قدری از فعالیت‌های آموزشی‌ خودتان برایمان بگویید.    بنده بنیان‌گذار مجمعی به نام «کمال» در خیابان مهدی‌خانی، کوچة سادات هستم که به آموزش مداحی و شعر مذهبی می‌پردازد. در مجالس هم حضور فعالی ندارم و فقط دبیر انجمن نغمه‌سرایان مذهبی در شب‌های یک‌شنبه هستم.   دعبل: در این انجمن تبادل نظر بین اعضا وجود دارد؟    بله، بسیار زیاد.   دعبل: در گذشته تبادل اطلاعات در جامعة مداحان و شعرا چگونه بود؟    بیشتر مسافرت می‌کردیم؛ مثلاً در کاشان خدمت آقای اخباری یا در اصفهان به محضر آقای رجای اصفهانی می‌رسیدیم و اطلاعاتمان را تبادل می‌کردیم. گاهی به شهرهای قم، کاشان، اصفهان، ساوه و... سفر می‌کردیم و با بزرگانشان تبادل اطلاعات می‌کردیم.   دعبل: ارزیابی‌ شما به عنوان یک شاعر پیش‌کسوت، از شعر خوب چیست؟ اشعار کدام شاعر را بیشتر می‌پسندید؟    رعایت آرایه‌ها، صنایع و بدایع، قافیه، ردیف، مضمون و معنا است که شعر خوب را به وجود می‌آورد؛ همانند خانه‌ای که باید هم‌ ستون، هم مصالح و ... را داشته باشد. مانند بیت: دیدم به دست باد گل نوشکفته را گفتم ببین جوانی بر باد رفته را   دعبل: در کلاس‌های آموزشی‌تان تمرکز بر اشعار کدام شعرا بیشتر است؟    در غزل بر اشعار صائب و مرحوم هادی رنجی و در مرثیه بر اشعار جودی خراسانی که برای خود سعدی‌ای است. خودم هم از اشعار این بزرگان الگوبرداری کرده‌ام.   دعبل: استاد شیوة اجرای شما در مجالس چگونه است؟    بیشتر به مستمعین واگذار می‌کنم؛ تا آنها راحت و حالشان طبیعی باشد. عامل اصلی موفقیتم در مجالس همین است.   دعبل: لطفاً از وعاظ هم‌دورة خودتان هم بگویید.    من هم‌محلی آقای فلسفی هستم. ایشان در انتهای بحثشان متوسل به حضرت علی‌اصغر(ع) می‌شدند. من بعد از ایشان منبر رفتن را جایز نمی‌دانم؛ همانند نوحه‌خوانی پس از مرحوم شاه‌حسین.    زنده‌یاد شاه‌حسین بهاری دعبل: کمی از مرحوم شاه‌حسین برایمان بگویید؟    سوز خاصی داشتند و نوحه‌خوانی، بی‌ریا بودند. هر وقت می‌خواندند، دیگران تحت‌ تأثیر قرار می‌گرفتند. همیشه به خودم می‌گویم، ای کاش دنیا دوباره فردی چون او به خود ببیند.   دعبل: شما در میان درگذشتگانتان هم مداح داشته‌اید؟    بله؛ جد من آقای میرزا ابوالفضل ادیب عنقا طالقانی صاحب آثاری چون «انوار قلوب‌السالکین» و « حقایق‌المناقب» است و ته‌صدایی داشتند. پدربزرگ و پدرم نیز می‌خواندند. پدرم مؤذن هم بوده‌اند.   دعبل: خاطرتان هست در چه دستگاهی اذان می‌گفتند؟    در همان بیات ترک مرحوم مؤذن‌زاده   دعبل: بعد از عمری که در خدمت ابا عبدالله بوده‌اید، اکنون خواسته‌تان از حضرت سیدالشهدا(ع) چیست؟    این که تا آخر عمر بتوانم بخوانم و کفش‌جفت‌کن مجلس‌شان باشم و این کار شغلم نشود.   دعبل: اگر تبرکاً مبلغی را به شما بدهند چی؟    انسان نباید رد احسان کند؛ ولی درست نیست از قبل برای مداحی قیمت تعیین کند.   ]]> دین Sun, 06 May 2018 07:55:10 GMT http://deabel.org/vdcc04q1.2bqie8laa2.html ملاحظات آموزش مداحان http://deabel.org/vdcjvoet.uqe8mzsffu.html    در حوزة مداحی و ذاکری اهل‌بیت(ع) باید بر اساس میزان تحصیلات افراد بین ستایشگران اهل‌بیت(ع) سطح‌بندی شود تا کلاس‌های آموزشی آنها ملال‌آور و تکراری نباشد؛ مثلاً کسی که تحصیلات کمی دارد اگر برای او کارگاه ادبیات برگزار کنیم این کلاس برای این فرد سنگین نیست؟ بنابراین برای این فرد باید حالت مبتدی را در نظر بگیریم و این فرد را مرحله‌به‌مرحله رشد و ارتقا بدهیم.      ابتدا مناسب است که برای هر کدام از مداحان رتبه‌ای را در نظر بگیریم و بین آنها تفکیک قایل شویم؛ مثلاً برای افرادی که نوحه‌خوان یا روضه‌خوان هستند رتبة مشخصی در نظر گرفته شود. بعضی از عزیزان هستند که بر روی دعاخوانی تسلط ندارند یا اشتباه می‌خوانند؛ اما در مداحی خوب کار می‌کنند؛ یا ممکن است که مداحی در بحث شعرخوانی نیازمند آموزش باشد. این موارد باید در بحث آموزش لحاظ شود. بعد از آموزشی که توسط استادان مجرب برگزار شد، باید امتحانی برگزار و به افراد کارنامه داده شود.      ما می‌توانیم بعد از این‌که مداحان دوره‌های آموزشی را سپری کردند به آنها کارنامه بدهیم و کارنامه را هم تقسیم‌بندی کنیم به سه بخش ممتاز، خوب و عالی و در کار‌گروه‌هایی که برگزار می‌کنیم به افرادی که در این کلاس‌ها آموزش دیده‌اند، گواهی‌نامة مهارتی اعطا کنیم تا این گواهی‌نامه نشان‌دهندة این باشد که فرد مورد نظر در کدام قسمت‌ مهارت دارد، تا از آنها در مجالس مورد نظر استفاده شود؛ چون مشاهده می‌کنیم که در برخی از مجالس افرادی حضور دارند که در امور مداحی سررشته‌ای نداشته و شأن مداحی و مداحان را پایین می‌آورند.       در بحث تألیف باید از کتاب‌های معتبر استفاده کنیم، ذکر مصیبت باید مستند و مستدل باشد. دو زبان حال و قال وجود دارد؛ زبان قال باید معتبر باشد و در آن از افرادی استفاده کنیم که مورد تأیید مراجع عظام باشند، نباید از هر کتابی که با حمایت یک مؤسسه چاپ می‌شود، استفاده کرد؛ بنابراین باید کتاب‌هایی که مورد تأیید مراجع عظام و حوزة علمیة قم هستند مورد نظر قرار گیرد.      اگر بتوانیم موضوع مقتل‌خوانی را در بحث آموزش قرار دهیم، بسیار مناسب است. اگر مقتل در مجلس خوانده شود سوز و گداز بیشتری ایجاد می‌کند؛ اگر مقتل با زبان روان و ساده خوانده شود نسبت به این که کلمات عربی را ترجمه کنیم، شور بیشتری در مجلس ایجاد می‌کند؛ مثل مجلس حضرت علی‌اکبر(ع)؛ بنابراین باید به بحث مقتل‌خوانی نیز وارد شویم.      مورد دیگر نهادینه کردن استفاده از نوحه‌های کف‌دستی است که انتشارات هلال در این زمینه فعال است. این نوحه‌ها به مداح بسیار کمک می‌کند، حجم کوچکی دارد و به این نکته که مداح حتماً باید حافظ باشد لطمه وارد نمی‌کند. نوحه‌های کف‌دستی نوحه‌های بسیار مناسبی هستند که دارای محتوا بوده و پیام‌رسانی می‌کنند.      شعر مداح باید دارای سه مقولة پیام، محتوا و قابل فهم برای شنونده باشد. اگر قابل فهم و اثرگذار نبود و محتوایی نداشت، این نوحه بی‌فایده است و مثل این است که من برای افراد از روی یک کتاب روخوانی کنم؛ درحالی‌که اگر افراد خود این کتاب‌ها را می‌خواندند، مفیدتر بود. نکتة دیگر اینکه در امر آموزش از افرادی استفاده کنیم که تأثیرگذار باشند.      در کل در مورد این حوزه توجه به نکات زیر ضروری است:           ـ توجه ویژه به آموزش مداحان به‌ وسیلة سطح‌بندی مدرک تحصیلی در مقاطع مختلف           ـ قائل شدن رتبه برای مداحان، به عنوان مثال برای نوحه‌خوان یک رتبه، دعاخوان یک رتبه و ...           ـ صدور کارنامه پس از برگزاری دوره‌های مختلف برای ذاکرین با درجه‌بندی ممتاز، عالی و خوب           ـ استفاده از کتب معتبر برای تألیف به‌طوری‌که مألوفه مورد تأیید مراجع و بزرگان باشد.           ـ تقویت نوحه‌های کف‌دستی که مؤسسة هلال توزیع می‌کند.           ـ استفاده از افراد مؤثر برای آموزش   ]]> دین Sun, 06 May 2018 04:09:55 GMT http://deabel.org/vdcjvoet.uqe8mzsffu.html روزه زبان برتر از روزه شکم است/ روزه عبادتی است که ظواهری ندارد و یک امر باطنی است http://deabel.org/vdcai0ne.49n6y15kk4.html آیت الله محمد هادی یوسفی غروی گفت: در نهج البلاغه درباره حکمت فریضه الهی روزه در ماه مبارک رمضان آمده است «الصیام ابتلاء لاخلاص الخلق» «روزه برای آزمایش اخلاص بندگان است». روزه عبادتی است که مظاهر و ظواهری ندارد بلکه یک امر باطنی است و کسی می­تواند روزه را با ارکان، شرایط و واجباتش انجام داده و هیچ مظهری بر او نذاشته باشد و همچنین می تواند در ماه مبارک رمضان بدون هیچگونه عذر شرعی روزه یعنی فریضه الهی و قرآنی را نقض و نافرمانبرداری کرده باشد و در عین حال هم باز هیچ مظهری بر او نباشد. بنابراین روزه یک عبادت خالصانه مخلصانه است مگر کسی عمدا برای ریاکاری تظاهر به این کند که روزه است اما صرف اینکه بگوید روزه است ریاکاری نیست بلکه راجع به نیت اوست که از این اظهار چه قصدی داشته باشد. او ادامه داد: کلمه دیگری از سخنان امیرالمومنین علی(ع) در نهج البلاغه آمده است «و عن ذالک ما حرص الله لعباده المومنین بالصلوات والزکوات و مجاهده الصیام فی الایام مفروضات» خداوند بندگان مومن به خدا را به وسیله نمازها، پرداخت ذکات­ها و همچنین با جهاد روزه گیری در روزهای واجب ماه مباک رمضان از گناه و آلودگی دور داشته است. امام علی(ع) از این روزها تعبیر به جهاد کرده است چون جهاد با نفس است. وقتی شخص با روزه از تناول و ارتکاب هر کدام از مفطرات اعم از خوردن و آشامیدن خودداری کند معنی اش این است که با خودش جهاد کرده است، با خواسته­های نفسش مبارزه کرده است و در نتیجه همانی است که در انتهای آیه روزه در سوره بقره آمده است «لعلکم تتقون» «تا شاید شما با تقوا شوید». تقوا یعنی پرهیزکاری یعنی جلوی خواسته­های نفس را گرفتن و محدود کردن و این احتیاج به تقویت اراده دارد. تقوا یعنی تقویت اراده و وادار کردن خود بر انجام واجبات و ترک محرمات الهی. یوسفی غروی به خطبه ۱۹۳ نهج البلاغه هم اشاره کرد و گفت: امام علی(ع) در خطبه ۱۹۲ می­فرماید «تسکینا لاطرافهم و تخشیعا لابصارهم» تا اطراف بدن یعنی سر و دست و پا از تعدی و تجاوز بر واجبات الهی یا فرو رفتن در منهیات و محرمات الهی، ساکن و آرام شود و چشمش به دنبال خیلی از چیزهایی که می­بیند و اشتهای نفس پیدا می کند، نباشد. چراکه چشم آدم وقتی که می­بیند، طبعا دنبال خواسته­های نفسانی است “ز دست دیده و دل هر دو فریاد که هر چه دیده بیند دل کند یاد” و در عین حال که می­بیند، می­خواهد جلوی این خواسته را بگیرد در واقع بصر خود را خاشع و خاضع در برابر پروردگار نموده است “وتذلیلا لنفوسهم” برای اینکه خواسته­های نفسانی را به رام شدن در برابر اوامر الهی وا دارد “و تخفیفا لقلوبهم” برای اینکه روزه داران دل­های خودشان را بر اوامر الهی وادارند. او تصریح کرد: امام علی(ع) در نهج البلاغه در حکمت روزه که از آن تعبیر به فلسفه می شود و تعبیر حکمت از تعبیر فلسفه متقن تر و مستدل تر است خیلی کوتاه فرموده است “لکل شیء زکاه و زکاه الابدان الصیّام” برای هر چیزی زکاتی است و زکات بدن­های ما روزه­گیری است. زکات به معنای پاکیزه خواهی و پاکیزگی است البته زکات معانی دیگری هم دارد اما معنای آن در اینحا پاکیزگی است. درباره حکمت روزه در یک حدیث نبوی شریف از پیامبر(ص) آمده است «صوموا تصحوا” روزه بگیرید تا صحیح شوید و صحت پیدا کنید. در کلمه امام علی(ع) هم در این ردیف آمده است «الصیام احد الصحتین» یعنی آدم طبق دستور حفظ سلامت و حفظ بهداشت را رعایت می کند و یکدفعه هم است که با فرمان خدا هم، صحت و سلامتی خود را نگه می دارد و هم نیت عبادت دارد.  به عبارت دیگر بین عبادت پروردگار و اطاعت اوامر و حفظ صحت و سلامتی جمع می کند. این استاد حوزه و کارشناس تاریخ اسلام اظهار کرد: کلمه دیگری از امیرالمومنین درباره روزه داری روزه داران آمده است «نوم الصائم عباده، و صمته تسبیح، و دعاؤه مستجاب، و عمله مضاعف ان للصائم عند افطاره دعوه لاترد» خواب روزه دار جزو عبادت شمرده می شود چون با نیت روزه است ولو اینکه به خواب رفته است چون با نیت روزه داری به خواب رفته است برای او عبادت و پرستش پروردگار شمرده می شود. “و صمته تسبیح” در غیر حال روزه اگر بخواهد ثواب تسبیح را داشته باشد باید عنایت کند و تسبیح خدا را بر زبان جاری کند ولی در حال روزه بدون اینکه به خود زحمتی دهد و تسبیحی به زبان جاری کند خود سکوت او ثواب شمرده می شود و دعای روزه دار مستجاب است. البته اعمالی است که درصد استجابت دعا را بالا می برد و برعکس اعمالی است که درصد آن را پایین می­آورد. او ادامه داد: امیرالمومنین در این جمله می فرماید “خود روزه داری اعمالی است که احتمال مستجاب شدن دعا را بالا می­برد و هر کردار و عمل صالح و شایسته ای که روزه دار انجام دهد این عمل او مضاعف است. یعنی اگر در غیر حالت روزه اعمالی انجام ­دهد و یک یا ده برابر اجر و ثواب داشته باشد در حال روزه دو برابر آن خواهد بود. حضرت در آخرین جمله فرمود است “ان للصائم عند افطاره دعوه لا ترد” در وقت انتهای انجام این فریضه الهی یعنی دم افطار دعاهای مخصوصی برای وقت افطار روزه داران آمده است چون هنگام افطار، اوقات بالا رفتن درصد امیدواری به استجابت دعاست. یوسفی غروی بیان کرد: در سخن دیگری از حضرت درباره هشدار روزه داران از اینکه خود را از استحقاق این ثواب ها و اجر و پاداش های الهی محروم کنند آمده است «کم من صائم لیس له من صیامه إلا الظمأ» چه بسا روزه­داری که از روزه اش جز تشنگی چیز دیگری نخواهد داشت “و کم من قائم لیس له من قیامه الا العنا” همانطوری که بسیاری از شب زنده داران هستند که از شب زنده داری خود جز جست و خیز و نشت و برخاست، اجز و پاداش دیگری نخواهند داشت ” حَبَّذَا نَوْمُ الْأَکْیَاسِ وَإِفْطَارُهُمْ ” چه خوش است و چه شیرین است شخص از شب زنده داری خواب باشد و از روزه مستحب اضافی رها و راحت باشد اما در عین حال چون با زیرکی کارها و عبادات خود را انجام می دهد اجرو پاداش مضاعفی داشته باشد. او در خصوص سخن امام علی(ع) درباره نمازها و روزه­های مستحبی گفت: باز از سخنان آن حضرت درباره روزه مستحب و غیر از روزه های واجب رمضان آمده است «ان الله أَتَمَّ صَلَاهَ الْفَرِیضَهِ بِصَلَاهِ النَّافِلَهِ» خداوند نماز فریضه واجب را با نمازهای مستحبی جبران کرده است که اگر خدایی نکرده نماز واجب خللی داشته باشد و کم و کاستی داشته باشد به وسیله آن نماز مستحبی که بعد و قبل از نماز واجب انجام می­شود، این کاستی و خلل ها جبران می­شود «وأَتَمَّ صِیَامَ الْفَرِیضَهِ بِصِیَامِ النَّافِلَهِ» “چه خوش است کسی اگر کاستی و خلل در روزه واجبش باشد احیانا با بعضی از روزه­های مستحبی در طول سال جبران کند”. استاد حوزه علمیه قم اظهار کرد: سخن دیگری از آن حضرت درباره سفارش و تاکید بر نیت خالصانه در روزه الهی آمده است «صیامُ القَلبِ عنِ الفِکرِ فی الآثامِ» اگر کسی بخواهد دلش، روزه­دار باشد، روزه داری دل بر این است که در معصیت الهی هم فکر نکند یعنی تفکر معصیت آمیز نداشته باشد « أفضَلُ مِن صیامِ البَطنِ عنِ الطَّعامِ» اگر کسی دلش را از فکر کردن در گناهان و از تصور و پرداخت فکری به گناهان نگه بدارد از اینکه شکمش را از خوردنی­ها و اشامیدنی­ها نگه دارد قطعا فضیلت بیشتری خواهد داشت. در سخن دیگری هم در خصوص همین نیت خالصانه روزه آمده است «صوم القلب خیر من صیام اللسان» دل، روزه دار باشد بهتر از این است که فقط زبان روزه­دار باشد اما « صیام لسان و صوم لسان خیر من صیام بطن» اگر کسی بتواند جلو زبان خود را بگیرد که از خطوط قرمز معصیت الهی تعدی نکند از اینکه صرفا جلو خوردنی­ها و آشامیدنی­های شکم خود را به عنوان روزه بگیرد، قطعا برتر و بهتر است. یوسفی غروی ادامه داد: باز در جمله دیگری از حضرت آمده است «صَوْمُ النَّفْسِ عَنْ لَذَّاتِ الدُّنْیَا أَنْفَعُ الصِّیَام» کسی بتواند در اثر تقویت اراده بر تقوای در روزه داری، در دیگر روزها هم این قوت و اراده تقوایی خود را برای دوری از معصیت­های الهی به کار بگیرد از اینکه بخواهد روزه مستحبی بگیرد برتر و بالاتر است.« صوم الجسد الامساک عن الاغذیه باراده و اختیار» روزه بدنی آن است که با اراده و اختیار جلو خوردن و آشامیدن را بگیرد «خوفاً من العقاب و رغبهً فی الثواب و الأجر» در حالی که انسان از عقوبت خدا بترسد و رغبت در ثواب و اجر و پاداش الهی داشته باشد «صوم النفس امساک الخمس عن سائر المآثم» روزه دل این است که حواس پنجگانه خود را از دیگر معصیت­ها و گناه نگه دارد «و خلوّ القلب من جمیع اسباب الشرّ» “از همه بدی ها دل را پاک و خالی نگه بدارد”. این استاد حوزه و کارشناس تاریخ اسلام در پایان خاطرنشان کرد: آخرین جمله ای که از سخنان امام علی(ع) در زمینه روزه آمده است «الصیام اجتناب المحارم کما یمتنع الرجل من الطعام و الشراب» روزه بجا این است که از محرمات الهی دوری کند همچنان که خود را از خوردنی ها و آشامیدنی­ها نگه می دارد. بنابراین این جمله امام علی(ع) اشاره به حکمت و فلسفه روزه است که همانطوری که در زمان روزه از شخص روزه دار خواسته می­شود خود را از خوردنی­ها و آشامیدنی­ها نگه بدارد از آن استفاده تمرینی کند برای اینکه از کل محرمات و از همه حرام های الهی خود را نگه بدارد. ]]> دین Sat, 27 May 2017 07:13:36 GMT http://deabel.org/vdcai0ne.49n6y15kk4.html ثواب زیارت امام حسین(ع) در شب اول ماه مبارک رمضان/اعمال شب نخست http://deabel.org/vdci5yap.t1az52bcct.html درباره اهمیت و ارزش ماه رمضان همین بس که «شب قدر» در آن قرار دارد و ارزش این شب از هزار ماه بهتر است، یکی از اهداف ماه مبارک رمضان این است که از این فرصت سرنوشت ساز بیشترین بهره را ببریم، اگر بخواهیم به این هدف خود دست یابیم، باید برای لحظه لحظه آن حساب باز کنیم، حتی برای ساعاتی که درحال خواب یا استراحت هستیم. پیامبر اکرم(ص) درباره اجر و پاداشی که خداوند برای روزه‌داران این ماه قرار داده است، می‌فرمایند: در ماه رمضان خداوند عده‌ای از فرشتگان را مأمور می‌کند تا برای روزه‌داران دعا کنند، سپس آن حضرت می‌فرماید: این دعا برای روزه‌داران، در خواست خیر و خوبی از خداوند است و باز فرموده است: جبرئیل به من خبر داد که خدای سبحان فرموده، من فرشتگان را برای دعای هیچ کسی موکل نکردم، مگر برای روزه‌داران. اعمال مستحبی شب اول ماه مبارک رمضان: 1- استهلال؛ یعنى جست‌وجوى هلال ماه و بعضى استهلال این ماه را واجب دانسته‌‏اند 2- چون رؤیت هلال کرد، به هلال اشاره نکند، بلکه رو به قبله کرده و دست‌ها را به آسمان بردارد و هلال را خطاب کرده و بگوید: «رَبِّی وَ رَبُّکَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَیْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِیمَانِ وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ وَ الْمُسَارَعَةِ إِلَى مَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى اللَّهُمَّ بَارِکْ لَنَا فِی شَهْرِنَا هَذَا وَ ارْزُقْنَا خَیْرَهُ وَ عَوْنَهُ وَ اصْرِفْ عَنَّا ضُرَّهُ وَ شَرَّهُ وَ بَلاءَهُ وَ فِتْنَتَهُ»؛ پروردگار من و پروردگار تو خدا پروردگار جهانیان است خدایا این ماه را بر ما نو کن با امنیت و ایمان و سلامتى و اسلام و پیشى گرفتن بدانچه تو دوست دارى و خوشنود شوى، خدایا برکت ده به ما در این ماه و خیر و خوبى و کمک آن را روزى ما کن و بگردان از ما زیان این ماه و شر و بلا و فتنه اش را. 3- غسل شب اول ماه: روایت شده که هر کسی در شب اول ماه رمضان غسل کند تا ماه رمضان آینده‏ خارش بدن به او نرسد، همچنین 30 کف آب بر سر بریزد تا ماه رمضان آینده‏ با طهارت معنوى باشد. 4- زیارت قبر امام حسین(ع): هر که امام حسین(ع) را زیارت کند، گناهانش ریخته شود و ثواب حجاج و معتمران آن سال را دریابد. 5- دو رکعت نماز در شب‏ اول: در هر رکعت سوره «حمد» و سوره «انعام» بخواند و و از خدا بخواهد تا او را کفایت کند و از دردها و آنچه مى‌‏ترسد نگهداری کند. 6- خواندن نماز اول هر ماه: دو رکعت است رکعت اول بعد از حمد 30 بار سوره توحید و در رکعت دوم بعد حمد 30بار سوره قدر بخواند. 7- خواندن دعای امام جواد(ع) بعد از نماز مغرب: «اللَّهُمَّ یَا مَنْ یَمْلِکُ التَّدْبِیرَ وَ هُوَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ یَا مَنْ یَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْیُنِ وَ ما تُخْفِی الصُّدُورُ وَ تُجِنُّ الضَّمِیرُ وَ هُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ اللَّهُمَّ اجْعَلْنَا مِمَّنْ نَوَى فَعَمِلَ وَ لَا تَجْعَلْنَا مِمَّنْ شَقِیَ فَکَسِلَ وَ لَا مِمَّنْ هُوَ عَلَى غَیْرِ عَمَلٍ یَتَّکِلُ اللَّهُمَّ صَحِّحْ أَبْدَانَنَا مِنَ الْعِلَلِ وَ أَعِنَّا عَلَى مَا افْتَرَضْتَ عَلَیْنَا مِنَ الْعَمَلِ حَتَّى یَنْقَضِیَ عَنَّا شَهْرُکَ هَذَا وَ قَدْ أَدَّیْنَا مَفْرُوضَکَ فِیهِ عَلَیْنَا اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَى صِیَامِهِ وَ وَفِّقْنَا لِقِیَامِهِ وَ نَشِّطْنَا فِیهِ لِلصَّلَاةِ وَ لَا تَحْجُبْنَا مِنَ الْقِرَاءَةِ وَ سَهِّلْ لَنَا فِیهِ إِیتَاءَ الزَّکَاةِ اللَّهُمَّ لَا تُسَلِّطْ عَلَیْنَا وَصَباً وَ لَا تَعَباً وَ لَا سَقَماً وَ لَا عَطَباً اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا الْإِفْطَارَ مِنْ رِزْقِکَ الْحَلَالِ اللَّهُمَّ سَهِّلْ لَنَا فِیهِ مَا قَسَمْتَهُ مِنْ رِزْقِکَ وَ یَسِّرْ مَا قَدَّرْتَهُ مِنْ أَمْرِکَ وَ اجْعَلْهُ حَلَالًا طَیِّباً نَقِیّاً مِنَ الْآثَامِ خَالِصاً مِنَ الْآصَارِ وَ الْأَجْرَامِ اللَّهُمَّ لَا تُطْعِمْنَا إِلَّا طَیِّباً غَیْرَ خَبِیثٍ وَ لَا حَرَامٍ وَ اجْعَلْ رِزْقَکَ لَنَا حَلَالًا لَا یَشُوبُهُ دَنَسٌ وَ لَا أَسْقَامٌ یَا مَنْ عِلْمُهُ بِالسِّرِّ کَعِلْمِهِ بِالْأَعْلَانِ یَا مُتَفَضِّلًا عَلَى عِبَادِهِ بِالْإِحْسَانِ یَا مَنْ هُوَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ* وَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عَلِیمٌ خَبِیرٌ».  «أَلْهِمْنَا ذِکْرَکَ وَ جَنِّبْنَا عُسْرَکَ وَ أَنِلْنَا یُسْرَکَ وَ اهْدِنَا لِلرَّشَادِ وَ وَفِّقْنَا لِلسَّدَادِ وَ اعْصِمْنَا مِنَ الْبَلَایَا وَ صُنَّا مِنَ الْأَوْزَارِ وَ الْخَطَایَا یَا مَنْ لَا یَغْفِرُ عَظِیمَ الذُّنُوبِ غَیْرُهُ وَ لَا یَکْشِفُ السُّوءَ إِلَّا هُوَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ وَ أَکْرَمَ الْأَکْرَمِینَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ الطَّیِّبِینَ وَ اجْعَلْ صِیَامَنَا مَقْبُولًا وَ بِالْبِرِّ وَ التَّقْوَى مَوْصُولًا وَ کَذَلِکَ فَاجْعَلْ سَعْیَنَا مَشْکُوراً وَ قِیَامَنَا مَبْرُوراً وَ قُرْآنَنَا مَرْفُوعاً وَ دُعَاءَنَا مَسْمُوعاً وَ اهْدِنَا لِلْحُسْنَى وَ جَنِّبْنَا الْعُسْرَى وَ یَسِّرْنَا لِلْیُسْرَى وَ أَعْلِ لَنَا الدَّرَجَاتِ وَ ضَاعِفْ لَنَا الْحَسَنَاتِ وَ اقْبَلْ مِنَّا الصَّوْمَ وَ الصَّلَاةَ وَ اسْمَعْ مِنَّا الدَّعَوَاتِ وَ اغْفِرْ لَنَا الْخَطِیئَاتِ وَ تَجَاوَزْ عَنَّا السَّیِّئَاتِ وَ اجْعَلْنَا مِنَ الْعَامِلِینَ الْفَائِزِینَ وَ لَا تَجْعَلْنَا مِنَ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لَا الضَّالِّینَ حَتَّى یَنْقَضِیَ شَهْرُ رَمَضَانَ عَنَّا وَ قَدْ قَبِلْتَ فِیهِ صِیَامَنَا وَ قِیَامَنَا وَ زَکَّیْتَ فِیهِ أَعْمَالَنَا وَ غَفَرْتَ فِیهِ ذُنُوبَنَا وَ أَجْزَلْتَ فِیهِ مِنْ کُلِّ خَیْرٍ نَصِیبَنَا فَإِنَّکَ الْإِلَهُ الْمُجِیبُ وَ الرَّبُّ الْقَرِیبُ وَ أَنْتَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ مُحِیطٌ». 8- خواندن دعایی از رسول اکرم(ص) در شب اول ماه مبارک رمضان: «اللَّهُمَّ إِنَّهُ قَدْ دَخَلَ شَهْرُ رَمَضَانَ اللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ الَّذِی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ وَ جَعَلْتَهُ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى‏ وَ الْفُرْقانِ اللَّهُمَّ فَبَارِکْ لَنَا فِی شَهْرِ رَمَضَانَ وَ أَعِنَّا عَلَى صِیَامِهِ وَ صَلَوَاتِهِ وَ تَقَبَّلْهُ مِنَّا». بخواند در این شب این دعاى مأثور از حضرت صادق(ع) را که در اقبال است: «اللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ مُنَزِّلَ الْقُرْآنِ هَذَا شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ وَ أَنْزَلْتَ فِیهِ آیَاتٍ بَیِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَ الْفُرْقَانِ اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا صِیَامَهُ وَ أَعِنَّا عَلَى قِیَامِهِ اللَّهُمَّ سَلِّمْهُ لَنَا وَ سَلِّمْنَا فِیهِ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا فِی یُسْرٍ مِنْکَ وَ مُعَافَاةٍ وَ اجْعَلْ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَ فِیمَا تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَکِیمِ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضَاءِ الَّذِی لا یُرَدُّ وَ لا یُبَدَّلُ أَنْ تَکْتُبَنِی مِنْ حُجَّاجِ بَیْتِکَ الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْکُورِ سَعْیُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُکَفَّرِ عَنْهُمْ سَیِّئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ أَنْ تُطِیلَ لِی فِی عُمْرِی وَ تُوَسِّعَ عَلَیَّ مِنَ الرِّزْقِ الْحَلالِ». اعمال روز اول ماه مبارک رمضان -معطر کردن خود به گلاب: کفى از گلاب بر رو بزند تا از خوارى و پریشانى نجات یابد و قدرى هم بر سر خود بزند تا در آن سال از سرسام ایمن شود. - نماز مخصوص این روز: دو رکعت نماز بخواند، در رکعت اول سوره «حمد» و سوره «فتح» و در رکعت دوم سوره «حمد» و هر سوره که خواهد بخواند تا حق تعالى جمیع بدی‌ها را در آن سال از او دور گرداند و در حفظ خدا تا سال آینده‏ باشد. - بعد از طلوع فجر روز نخست ماه مبارک رمضان این دعا بخواند: اَللّهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضانَ وَقَدِ افْتَرَضْتَ عَلَیْنا صِیامَهُ وَاَنْزَلْتَ خدایا ماه رمضان آمد و تو روزه آن را بر ما واجب کرده اى و نازل فرموده اى فیهِ الْقُرآنَ هُدىً لِلنّاسِ وَبَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَالْفُرْقانِ اَللّهُمَّ اَعِنّا در آن قرآن را که راهنماى مردم و حجت‌هایى از هدایت و تمیز (میان حق و باطل) است خدایا کمک ده ما را «عَلى صِیامِهِ وَتَقَبَّلْهُ مِنّا وَتَسَلَّمْهُ مِنّا وَسَلِّمْهُ لَنا فى یُسْرٍ مِنَکَ» بر گرفتن روزه‌اش و آن را از ما بپذیر و بخوبى از ما دریافتش کن و سالمش گردان براى ما در آسودگى «وَعافِیَةٍ اِنَّکَ عَلى کُلِّشَىْءٍ قَدیرٌ» و عافیت خودت که همانا تو بر هر چیز توانایی. ]]> دین Fri, 26 May 2017 06:44:46 GMT http://deabel.org/vdci5yap.t1az52bcct.html اتحادیه‌های قرآنی به اسم و تابلو تبدیل نشوند http://deabel.org/vdceef8x.jh8z7i9bbj.html حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمهدی خاموشی، رئیس سازمان تبلیغات اسلامی در همایش تجلیل و تکریم از مدیران تشکل‌ها و مربیان قرآن استان تهران در سالن همایش‌های برج میلاد برگزار شد به سخنرانی پرداخت. وی ضمن تبریک ایام شعبانیه به ویژه عید و میلاد مسعود حضرت علی اکبر(ع) و عیدی که منتظر آن هستیم(نیمه شعبان) اظهار کرد: موضوع این جلسه تقدیر از مربیان قرآن است اما موضوعی که من انتخاب کردم در خصوص سبک زندگی قرآنی است. خاموشی با تأکید بر اینکه شما مربیان گرانسنگ باید بدانید چه چیزی را تعریف کنید، تصریح کرد: شما مروجان کلام خدا و وحی هستید که رفیعتر و برتر از این کلام سخنی نیست. مجموعه علوم و نیازهای بشر توسط خدا بیان شده است که شما آن را به دیگران انتقال می‌دهید. چیز دیگری قابل قیاس نیست. رئیس سازمان تبلیغات اسلامی با اشاره به اینکه بسته‌های مختلفی در قرآن پیرامون سبک زندگی قرآن می‌توان تعریف کرد، اضافه کرد: در قرآن به دو کار اشاره شده است که اگر انسان بر اساس آن تربیت یافته باشد و عامل به آن باشد اهل نجات خواهد بود چنانکه از نماز سؤال می‌شود و همچنین پرسیده می‌شود که آیا اهل انفاق به مساکین و محرومان بوده‌ایم یا خیر. وی با اشاره به اینکه در سوره حاقه راجع به افرادی که نامه عمل آنها به دست راست و یا چپشان داده می‌شود، عنوان کرد: بر اساس آیات صریح این سوره تثبیت و تقریر شده است که اگر اهل نماز و انفاق باشید اهل نجات هستید و جز اصحاب یمین خواهید بود. خاموشی با اشاره به فرقه‌های از سوره معارج که از سور جزء ۲۹ قرآن کریم است، اضافه کرد: طی آیات این سوره اشاره شده است که روز قیامت روزی است که ملائکه به سمت خدا بالا می‌روند و روزی است که یک روز آن معادل ۵۰ هزار سال است ما یک عمر کوتاه چند دهه ساله در دنیا داریم که برای آن کارهایی را انجام می‌دهیم و حال آنکه براساس تعالیم قرآن هیچ کدام از اینها دارای ارزش نیستند چرا که روز قیامتی می‌رسد که یک روز آن معادل ۵۰ هزار سال است. رئیس سازمان تبلیغات اسلامی با تأکید بر اینکه مربیان قرآن باید از قیامت، دنیا و برزخ زیاد صحبت کنند چون نجات‌دهنده است، عنوان کرد: زیرا آخرت بنا بر صریح آیات قرآن زندگی است. وی عنوان کرد: در قسمت دوم این سوره اشاره می‌شود به خصلت‌هایی از انسان چون حریص بودن و اینکه اگر شری به او برسد داد و فریاد می‌زند و اگر خیری به او برسد آن را پنهان می‌کند و حال اینکه افرادی هستند که اهل جزع و فزع، و اهل دنیا نیستند. وی با اشاره به آیه «الَّذِینَ هُمْ عَلَی صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ» اظهار کرد: بنا بر نظر مفسرین این بخش از آیه اشاره می‌کند به نمازهای ۱۷ رکعت واجب یومیه و از دیگرسو اینها افرادی هستند که در اموالشان حق معلوم نیز برای درخواست‌کنندگان و محرومان است. که منظور از آن انفاق تبرءی است. یعنی شما بخشی از درآمد خود را به سائل و محروم کمک می‌کنید و حاجتی از آنها را مرتفع می‌کنید. اینها افرادی هستند که به روز جزا ایمان دارند. خاموشی با تأکید بر اینکه معاد جایگاه رفیع در نظام تربیتی دارد، اضافه کرد: فردی که اهل دنیا است با آنکه اهل آخرت است رفتار و منش متفاوتی دارد. شما معلمان تنها بیان‌کننده صرف ظاهر قرآن نیستید بلکه باید به باطن آن نیز توجه کنید. وی با اشاره به اینکه انقلاب ما به خون شهدا امضاء شده است و به دست ما رسیده است، عنوان کرد: اگر مقام معظم رهبری فرمودند باید پای صندوق‌های رأی بیاییم باید به فرمایش ایشان جامه عمل بپوشانیم. چون آرای ما تثبیت‌کننده جمهوری اسلامی است. رئیس سازمان تبلیغات اسلامی با اشاره به اینکه بسته تعلیم دینی ـ قرآنی متعددی برای سبک زندگی قرآنی وجود دارد، اضافه کرد: عمر اصلی زمان بر سبک زندگی مسلمانان باید بخورد چون اوج ابراز موحدانه کرنش صلاة در قبال معبود است. خاموشی اظهار کرد: این بسته قرآنی را به شما مربیان عزیز به‌عنوان نمونه ارائه کردم شما موظف هستید بسته‌های تربیتی زیادی را از قرآن دربیاورید چنانچه که در کلام الله مجید در قبال روابط با دشمن، احترام به پدر و مادر، زندگی خانوادگی و... فرمایشاتی بیان شده است. وی با اشاره به اینکه مربیان قرآن برای ترویج سبک زندگی قرآنی پیشگام هستند، اظهار کرد: برای انتقال آن نیز نباید استنکاف و نظرتنگی کنیم و اول باید سبک زندگی قرآنی را در زندگی خود شروع کنیم و سپس با عمل آن را به دیگران انتقال دهیم. خاموشی با تأکید بر اینکه محافل قرآن را در خانه، منازل و محلات فراموش نکنیم، تصریح کرد: من شما را به برپایی محافل قرآن در منازل توصیه می‌کنم همچنین می‌توان در بلوک‌های مسکونی کانون قرآنی تشکیل دهیم چنانچه در بلوک‌های مسکونی پرچم قرآن زده شود که در مردم تأثیرگذار است. رئیس سازمان تبلیغات اسلامی اظهار کرد: قرآن را به منازل ببرید نه اینکه بر تاقچه بگذارید همچنین اتحادیه‌ها نباید تنها تشخص تابلویی در جایی پیدا کنند. بلکه به محلات بروید. اتحادیه‌ها می‌توانند کارهای خاصی در زمینه توسعه قرآن در محلات انجام دهند و این اتحادیه بر بودجه‌های مردمی تکیه کنند. ]]> دین Wed, 10 May 2017 07:41:27 GMT http://deabel.org/vdceef8x.jh8z7i9bbj.html مناجات شعبانيه در بیان امام خمینی (ره) http://deabel.org/vdcdj90s.yt0f96a22y.html با توجه به قرار داشتن در ماه مبارک شعبان، در ذیل به فضیلت ماه شعبان و مناجات آن در کلام بنیانگذار انقلاب اسلامی امام خمینی رحمه الله علیه اشاره شده است.   در اين ماه شعبان با «مناجات شعبانيه» -كه از اول تا آخر اين ماه دستور خواندن آن وارد شده- است، خداى تبارک و تعالى را هيچ مناجات كرديد؟ و از مضامين عالى و آموزنده آن در ايمان و معرفت بيشتر نسبت به مقام ربوبيت استفاده نموديد؟   درباره اين دعا وارد شده كه اين مناجات حضرت امير عليه السلام، و فرزندان آن حضرت است؛ و همه ائمه طاهرين عليهم السلام، با آن خدا را می خوانده اند و كمتر دعا و مناجاتى ديده شده كه درباره آن تعبير شده باشد كه همه ائمه (عليهم السلام) آن را می خوانده اند و با آن خدا را مناجات می كرده اند. اين مناجات در حقيقت مقدمه اى جهت تنبّه و آمادگى انسان براى پذيرش وظايف ماه مبارک رمضان می باشد؛ و شايد براى اين باشد كه به انسان آگاه ملتفت انگيزه روزه و ثمره پر ارج آن را تذكر دهد.   ائمه طاهرين عليهم السلام، بسيارى از مسائل را با لسان ادعيه بيان فرموده اند. لسان ادعيه با لسانهاى ديگرى كه آن بزرگواران داشتند و احكام را بيان می فرمودند خيلى فرق دارد. اكثرا مسائل روحانى، مسائل ماوراء طبيعت، مسائل دقيق الهى و آنچه را مربوط به معرفة الله است، با لسان ادعيه بيان فرموده اند؛ ولى ما ادعيه را تا آخر می خوانيم و متأسفانه به اين معانى توجه نداريم و اصولا نمی فهميم چه می‌خواهند بفرمايند.   در اين مناجات می‌خوانيم: «الهى هَب لي كمال الانقطاع إليك و أنِر ابصارَ قلوبِنا بضياء نظرِها إليك، حتّى تخرقَ ابصارُ القلوب حُجُبَ النور، فتصِل إلى معدن العظمة و تصير ارواحنا معلّقة بعزّ قدسك». بار الها! گسستگى كامل از جهان و توجه به سوى خودت را ارزانيم فرما، و چشم دلهايمان را با پرتو ديدار خودت روشن گردان، تا ديده دلها پرده ‏هاى نور را بدرد و به معدن عظمت و جلال برسد و جانهايمان به درگاه عزّ قدس تو تعلق گيرد.   اين جمله «الهى هَب لي كمال الانقطاع إليك» شايد بيانگر اين معنا باشد كه مردان آگاه الهى بايد پيش از فرارسيدن ماه مبارك رمضان خود را براى صومى كه در حقيقت انقطاع و اجتناب از لذات دنياست (و اين اجتناب به طور كامل همان انقطاع إلى الله می باشد) آماده و مهيا كنند.   كمال انقطاع به اين سادگى حاصل نمی‌شود. احتياج فوق العاده به تمرين، زحمت، رياضت، استقامت و ممارست دارد، تا بتواند با تمام قوا از ما سوى الله منقطع گردد و به غير خداوند توجهى نداشته باشد.   تمام صفات وارسته انسانى در انقطاع كامل إلى الله نهفته است و اگر كسى بدان دست يافت، به سعادت بزرگى نايل شده است. ليكن با كوچكترين توجه به دنيا محال است انقطاع إلى الله تحقق يابد و كسى كه بخواهد روزه ماه مبارک رمضان را با آن آدابى كه از او خواسته اند انجام دهد، لازم است انقطاع‏ كامل داشته باشد، تا بتواند مراسم و آداب مهمانى را به جا آورد، و به مقام ميزبان تا آنجا كه ممكن است، عارف گردد.   ]]> دین Sun, 30 Apr 2017 05:08:37 GMT http://deabel.org/vdcdj90s.yt0f96a22y.html عزت نفس امام حسین(ع) باعث سرپیچی از ذلت http://deabel.org/vdcjxmet.uqevmzsffu.html سلمان محمدی کارشناس علوم قرآنی گفت: امام حسین(ع) در روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجری در مدینه متولد شدند. وی ادامه داد: در سند معتبری از امام رضا(ع) چنین نقل شده که پس از ولادت امام سوم(ع)، پیامبر اکرم(ص) پس از مشاهده نوزاد، در گوش راست ایشان اذان و در گوش چپ آن حضرت اقامه گفتند سپس ایشان را در دامان خود قرار دادند و اشک ریختند. محمدی تصریح کرد: خاتم پیامبران(ص) همچنین به این نکته اشاره می‌کنند که پس از من گروهی از ستمکاران او را به شهادت می رسانند که خداوند شفاعت مرا به آن‌ها نرساند. وی در ادامه صحبت‌های خود اظهار کرد: نام فرزند بزرگوار حضرت زهرا(س) و حضرت علی(ع) بر اساس گفته جبرئیل به حضرت محمد(ص)، حسین(ع) گذاشته شد. این کارشناس علوم قرآنی یادآور شد: همچنین براساس فرموده ای از امام صادق(ع) پس از ولادت با سعادت امام حسین(ع)، خداوند به جبرئیل دستور داد که با هزار ملک فرود آید تا از جانب خداوند وخودش به ایشان تبریک بگوید. وی توضیح داد: امام سوم(ع) همچنین صفت‌های ارزشمند بسیاری دارند که از جمله آن‌ها می‌توان به خداترس بودن ، عبادت بسیار، تواضع و فروتنی، سخاوت و بخشندگی، علم ودانش، وقار و خویشتن داری ، کمک به نیازمندان و قاطعیت اشاره کرد. وی خاطرنشان کرد: همچنین عزت نفس نیز از دیگر صفت‌های امام حسین(ع) است و همین موضوع است که ایشان را از تمامی مجاهدان تاریخ ممتاز ساخته، باعث سرپیچی از ذلت شده است و شایسته است ما به عنوان پیروان آن حضرت ، همواره به خصوصیات ایشان توجه داشته باشیم. ]]> دین Sun, 30 Apr 2017 04:45:05 GMT http://deabel.org/vdcjxmet.uqevmzsffu.html بجا آوردن بندگی خدا در گرو پیروی از اباعبدالله (ع) http://deabel.org/vdcgx39w.ak9qn4prra.html حجت الاسلام و المسلمین حمید قربانپور معاون آموزشی ستاد نماز جمعه غرب تهران گفت: ائمه معصومین(علیهم السلام) رحمت و  نعمت پروردگار به عنوان وجه الله بر اهل زمین و زمان هستند.   وی ادامه داد: برای همه  پیامبران و امامان مشخصات و براهینی وجود دارد به خصوص مشخصات ویژه ای برای امام حسین(علیه السلام) وجود دارد وعصمت، کمال، جلال و جمال آقا اباعبدالله(ع) دراین دنیای پرظلمت همچون روشنای رخشان بر همگان می‌درخشد.   این کارشناس مذهبی تصریح کرد: وجود امام حسین(ع)  ظلمت را ازبین می‌برد و توجه انسان را به زیبایی جلب می‌کند لذا مبارزه ای بین نور و تاریکی همواره بوده و وجود دارد.   وی در ادامه صحبت‌های خود اظهار کرد: به عنوان نمونه در قرآن بارها از دنیا یاد شده اما یوم الدنیا نیامده چون دنیا جایگاه ابدی ما نیست از اینرو انوار ائمه معصومین(علیهم السلام) راه گشای دنیای ما است.   حجت الاسلام و المسلمین قربانپور توضیح داد: امام حسین(علیه السلام) در اوج شکوفایی روشنای زمین وآسمان قرار دارند و از فرشتگان ساحت قدس الهی تا زمینیان، از آدم تا خاتم به مقام ثار الله و رسیدن به قرب حق تعالی اشک ناب ریخته‌اند .   وی یادآور شد: از میان همه پیامبران وامامان تنها حضرت اباعبدالله(ع) دارای چنین جایگاهی است که هرکس عبد وبندگی را در پیشگاه حق می‌خواهد باید از اباعبدالله(ع) پیروی کند چراکه که آن حضرت بزرگ و با کنیه (ابا) به معنی پدر و (عبد) به مفهوم بندگی برخوردار هستند.   این کارشناس مذهبی همچنین گفت: درحقیقت هرکسی بخواهد بندگی خدای را به جای بیاورد باید از امام حسین (علیه السلام) پیروی کند واین موضوع الگوی روشنی همچون خورشید رخشان از اوصاف امام سوم(ع) است.   وی اظهار کرد: از منابع روایی ما صفاتی برای امام حسین(علیه السلام) وجود دارد که متوجه می‌شویم این صفات فقط متعلق به ایشان است و کمتر کسانی از پیامبران و امامان آن صفات را دارند. به عنوان نمونه در زیارت عاشورا می‌خوانیم (یا ثارالله وبن ثاره) و در این فراز، ثارالله که امام حسین(علیه السلام) هستند، مقدم شده‌اند بر امام علی (علیه السلام) و امام اول نیز از طریق امام حسین(علیه السلام) معرفی شده‌اند.   معاون آموزشی ستاد نماز جمعه غرب تهران خاطرنشان کرد: امام حسین(علیه السلام) نمونه درخشانی از رهبر مبارزی هستند که در میدان حق و باطل درس فداکاری و گذشت به همه آزادی خواهان آموختند و به ما چنین درس دادند که در مسیر حق همواره نجات، سعادت و خوشبخی وجود دارد. ]]> دین Sat, 29 Apr 2017 05:17:49 GMT http://deabel.org/vdcgx39w.ak9qn4prra.html